Por moito que chame ao esquecemento
Por moito que eu queira non hai maneira
Para borrarte e marchar con calquera.
Sigo vendo o teu coche,
Sacándonos do deserto
Con esas ventás empañadas,
Amortizando o desexo
Dun par de persoas desesperadas.
Por moito que queira chegar alí, perdo o tren do esquecemento,
No puedo contigo, Non cambio de tema
Xa non hai un disfraz para o falso don Juan
A miña fachada derrubouse e a túa ausencia quéimame.
Acabo bebendo para cambiar
Sen a túa calor e con vistas ao bar.
Por moito que chame ao esquecemento
Por moito que quero ser duro
Xuro por Deus que non hai maneira
Non volver a darche toda a vida.
Sigo vendo o teu coche,
Sacándonos do deserto
Con esas ventás empañadas,
Amortizando o desexo
Dun par de persoas desesperadas.
Carta: José Alfonso Lorca do álbum ” Serpe con tacón”.